Vouliarati.com - Βουλιαράτι Δρόπολης -

Καλώς Ήρθατε στους Βουλιαράτες.

Καλώς Ήρθατε
στους Βουλιαράτες

Το Βουλιαράτι ή Βουλιαράτες (αλβανικά: Bularat) αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα χωριά της Άνω Δρόπολης, στην Αλβανία. Βρίσκεται σε υψόμετρο περίπου 350 μέτρων, απέχει 6 χιλιόμετρα από τα ελληνοαλβανικά σύνορα και υπάγεται στο νομό Αργυροκάστρου.

Στα δικαιώματα του πολίτη θα έπρεπε να ανήκει και το δικαίωμα να γνωρίζει την ιστορία του. 


Φίλιππος Ηλιού

Καλως ήλθατε στο site των Βουλιαρατινών. Κοντά σας από το 2005

Σπύρος

Να σπουδάζετε τα παιδιά σας να μανθάνουν τα ελληνικά. Κι' ώσαν μάθεις το παιδί σου γράμματα τότε λέγεσαι άνθρωπος.

Αγ. Κοσμάς (Διδαχή Ε')

Γιορτάζουμε τα πρώτα 10 χρόνια το Vouliarati.com κοιτάζοντας τα επόμενα 10.

Καφενείο Τα 4 Πλατάνια

Κωνσταντίνος Κατσίφας Τον εκτέλεσαν 28.10.2018

Στην ηλικία μας έχουμε τη δυνατότητα να επιλέξουμε, και αυτος επέλεξε, αυτά ειπαμε την τελευταία φορα.

Δημήτρης Μπάκος

 ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΙΩΑΝΝΟΥ ΜΠΑΚΟΣ για την εθνική προσφορά του, επί σειρά ετών με την διαφύλαξη των οστών πεσόντων του 1940 - 41, και την συντήρηση του νεκροταφείου Βουλιαρατίου (Ο ίδιος έχει πεθάνει και το βραβείο παρέλαβε η εγγονή του ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΜΠΑΚΟΥ)
 
Σπς 28-12-1940 εγκαταστάθηκε στο χωριό του το Σίγμα Ένα Πεδινό Χειρουργείο και παρέμεινε εκεί μέχρι της 16 - 4-1941. Από τις 8-1-19-41 άρχισαν οι απώλειες (δηλ. οι θάνατοι των νοσηλευομένων στρατιωτών) του νοσοκομείου. Οι κάτοικοι τους έθαψαν στο χωράφι, που είναι σήμερα το δημοτικό Κοιμητήριο και δημιούργησαν εκεί ένα περιστασιακό κοιμητήριο. Υπήρχε μέσα σε αυτό το χωράφι και ένα εκκλησάκι, ο Άγιος Βασίλειος που το είχε κτίσει το 1910 ο πατέρας του Δ. Μπάκου. Εκεί έθαψαν τους πεσόντες μαχητές με όλες τις τιμές και όπως αρμόζει. Τοποθέτησαν ένα σταυρό με αριθμό σε κάθε έναν και κράτησαν έναν πρόχειρο κατάλογο με ονόματα, αλλά υπήρχαν και 18 κενά. Ο Δημ. Μπ. όλα τα χρόνια της ζωής του, από το 1941, μέχρι το 19-72, συντηρούσε το νεκροταφείο πεσόντων μυστικά. καθάριζε τα χορτάρια, στερέωνε τους σταυρούς και περίμενε την μέρα που θα συναντούσε τους συγγενείς των πεσόντων για να τους δείξει τον τάφο του κάθε στρατιώτη. Η ημέρα αυτή άργησε, ο Δ.Μπ. έφυγε από την ζωή. έχοντας παραδώσει τον κατάλογο στους συγγενείς του. Έπραξε αθόρυβα το δικό του χρέος Όταν ανακαινίστηκε το νεκροταφείο, η πατρίδα, λόγω ευγνωμοσύνης τοποθέτησε τα οστά του στον ίδιο χώρο, μαζί με τους πεσόντες στρατιώτες Έπρεπε και του άξιζε αυτή η τιμή.